[I'm lucky I know] But I wanna go home Got to go home

znów mam ten stan - odliczam dni do powrotu. i im bliżej, tym mi ciężej wytrzymać. tak właściwie to nie bardzo wiem, co takiego ma mnie czekać w KRK (że to Dom 1 to jasne i nie wymaga komentarza) i do czego tak się rwę, ale ok. tak, jakby wszystkie problemy i bolączki miały zniknąć z horyzontu natychmiast po wylądowaniu na Okęciu. ojczyzna z daleka wydaje się rajem na ziemi. i niech mi tu ktoś coś spróbuje powiedzieć złego o moim PoLandzie - zabiję!!! krytykować mogę tylko ja - ha!! - moja Polsha, moya!!!
w ramach akcji patriotycznego zrywu uczę Wrednego pisać łacinką. nie ważne, że kredą, nie ważne, że produkuję się (głównie) ja i to w moskiewskim parku. ważne, że tak po swojsku, 'po naszemu'. Wiewiór się cieszy - kocha rysowanie - i maluje te swoje 'trawki' i krechy, a czasem wyjdzie mu i coś a'la okrąg. zdolna bestia. w domu preferuje paćkanie po blacie... czemuż się ograniczać kartkami papieru? ulubiony kolor? czarny, ewentualnie brązowy - najlepiej kontrastują z bielą. taaaa ... ślady małego Picassa są na każdym milimetrze stołu. i jak tu nie kochać Wiewióra, no jak?

Hush my darling, don't fear my darling, the lion sleeps tonight

w końcu się udało - dotarliśmy wczoraj do Z O O. nie byłam zbyt entuzjastycznie nastawiona, ale muszę przyznać, że bardzo mi się podobało. sam ogród jest bardzo ładny, ciekawie zaaranżowany i przyjazny dla zwiedzających. właściwie bardziej przypomina park - dużo w nim zieleni, stawów, skał itd. zupełnie coś innego, niż nasz, krakowski. niestety nie oddają tego moje zdjęcia, ale otwarcie sie przyznaję, że nie mam wielkich aspiracji fotograficznych. a i sprzęt nie ten.
Wiewiór chyba poczuł się tam, jak wśród swoich, bo szalał i biegał, a nadążyć za nim było trudno. najbardziej przypadły mu do gustu słonie, a raczej słonik. czegóż on tam nie wyprawiał :). żal tylko, że lwy, tygrysy i inne kotki nie raczyły zaszczycić odwiedzających swą obecnością - im też upał dał się we znaki.

All we hear is radio ga ga

moje zmysły i poczucie humoru są ostatnio przytępione brakiem snu. Wredny Wiewiór przeobraża się bowiem w Nocnego Wyjca i daje czadu na cały regulator. wszystkiemu winne zębiska, które nie mogą się przebić już około 2 miesięcy i męczą nie tylko Wiewióra, ale też nas.
tak tak, wreszcie czuję, co to znaczy nieprzespane noce. i już obmyślam, jak tu podejść Wrednego, by kimał do rana. pomysłów jest kilka, większość jednak nie nadaje się do publikacji, bo ociera się o sadyzm. a tak na poważnie, to chyba trzeba będzie 'zapomnieć' smoczka z Moskwy, bo inaczej nici ze spania.
a oszczędzać przecież trzeba- kawa kosztuje tu majątek.

Overjoyed, over loved, over me

jest, jest, jest!!!! WŁĄCZYLI NAM CIEPŁĄ WODĘ!!!!! hurrrra!!!!
jestem tak szczęśliwa, że nawet jestem w stanie przyznać, że ostatnio przynudzałam i PRAWIE nic mi się nie podobało.
aż mi się ciepło (sic!) robi na duszy, jak sobie pomyślę o myciu i sprzątaniu. ba!! - chyba nawet polubię tutejszą pogodę i jej ekstremalne oblicza. słowem - wszystko jestem w stanie zaakceptować.

[ ok - jest kilka wyjątków, ale o tym cicho sza]

pozostając w tym radosnym nastroju tak się zastanawiam, jak to jest anonimowo krytykować kogoś, kogo się zna osobiście. zakładam bowiem, że czytają mnie tylko znajomi. ja nie ukrywam kim jestem- szkoda, że nie wszyscy Czytelnicy odwzajemniają się tym samym. krytyka? ależ proszę bardzo!!! nawet do tego zachęcam - konstruktywna może przynieść wiele korzyści.
wiem, że takie są 'prawa' internetu, że jak się decydujesz na publikowanie, to licz się z tym, że nie każdy będzie 'za'. ok. i to dziś wybaczam. nigdy się jednak z taką postawą nie pogodzę. ani w świecie realnym, ani w wirtualnej rzeczywistości.
amen.

More than a lot

na ulicach udając śnieg tańczy biały puch. cholerne topole!!! ich kłaczki są wszędzie i razem z wysoką temperaturą tworzą denerwujący duet. Wiewiór złości się i prycha, bo nie da się w tym 'koktajlu' oddychać.
popołudniu nasze mieszkanie przypomina piekarnik ustawiony na full. jest chyba nawet gorzej, niż na polu. jedyne chłodniejsze miejsce to łazienka (nie ma okna) i sypialnia (okna na wschód). w kuchni nie da się wytrzymać dłużej, niż 2 minuty... no chyba, że otworzy się zamrażalnik. ewentualnie można jeszcze myć naczynie, bo wody ciepłej nadal brak.
temperatury w okolicach 30 stopni skłaniają mnie do jeszcze jednaj refleksji - powinni wprowadzić w warunkach miejskich prawny nakaz noszenia getrów/legginsów z dłuższą górą. nie każdy ma ochotę oglądać opiętą zawartość czyichś majtek!!! a panom 'podziękujemy' za chodzenie bez koszulki i opalanie na balkonach w gaciach po tacie. LUDZIE PATRZĄ!!!!