code red

przypadki chodzą po ludziach. mnie zdarzają się hmmm... przypały. inaczej tego nazwać się nie da, chyba, że tragi-farsa. ale do rzeczy.
odsłona wczorajsza: spaceruję sobie z Wrednym po parku, słońce świeci- prawie, jak wiosna. podchodzi do mnie pijaczek i mówi: 'oooooo, jakie piękne dziecko!!! jakie ona ma wielkie oczy!!! no piękna!'. tu rozpływam się w podziękowaniach, ach! ach! jak mi miło, a tu nagle jegomość patrzy mi w oczy wali: 'uuuu, ale to nie po mamusi'. tu moje ego uderza o ziemię w stanie szoku. oddalam się z głupim wyrazem twarzy i śmieję się w głos. Boshe!!!!! takie historie zdarzają się tylko mnie. lucky me!

A dziś mój ukochany ZUS. jak zwykle kolejka, jak zwykle pracują dwa okienka z 13'tu. co miesiąc to samo - jakby czas stał w miejscu. kiepskie daja vu. no -wyrzuciłam to z siebie - już mi lepiej ;).

life in plastic is fantastic

wczoraj znów przegrałam walkę z migreną. cholerstwo poddało się dopiero po 4 tabletkach Ibupromu, po których czułam się jak na haju. szpile wbijał mi także niezawodny Wiewiór domagając się nieustannie mojej uwagi, a więc żegnaj spokoju. dałam radę, ale perspektywa powtórki z rozrywki już teraz napawa mnie przerażeniem.
w niedzielę obchodziliśmy (no dobra- zbyt szumne słowo - raczej po prostu 'była') drugą rocznicę ślubu cywilnego. taaaak. na mnie też to robi wrażenie. JUŻ DWA LATA!!! 24 miesiące... z czego 15 z Wiewiórem. no modelowo normalnie ;) szkoda tylko, że tak niewiele razem... eh, lepiej za dużo nie myśleć. za to kiedy jesteśmy razem , jest dobrze (specjalnie nie używam słowa 'cudownie', bo jak dla mnie jest zbyt cukierkowe). i nie ważne - TU, czy TAM.

bitter sweet symphony

chciałabym napisać coś mądrego, odkrywczego, wnoszącego jakiś sens, nie ocierać się o banał. niestety nie czuję się na siłach...
dziś w nocy zmarła Babcia naszego Przyjaciela i dziś znajoma zaprosiła nas na ślub... koniec i początek.

only girl in the world

od jutra znów mam męża :)
miałabym i dziś, ale Misha nie byłby sobą, gdyby czegoś nie zapomniał i tym razem padło na ... paszport. tak. jedyną rzecz, której nie da się kupić, zamienić na inna itd. trochę to wkurzające, ale z drugiej strony - jak go za to roztrzepanie nie kochać, ha!?
usiłuję nie podpierać powiek zapałkami, ale i tak padam na klawiaturę. to owoc dzisiejszych perturbacji zębowych Wiewióra, który postanowił obudzić się bladym świtem z wrzaskiem godnym nacierającego plemienia Hunów. razem z nim obudziłam się nie tylko ja, ale też połowa naszego bloku - skala głosu Wrednego robiła wrażenie. śmiało mogłaby budzić ze śpiączki - pomyślę nad tym pomysłem następnym razem.
a teraz lecę. dosłownie i w przenośni.

GPS-em mały bies

jest styczeń...yyy.. no właśnie - już luty. to odkrycie dowodzi, że czas pędzi, ja staram się go dogonić, ale nie zawsze mi to wychodzi.
tak więc wracając do tematu - jest luty, a ja usiłuję zaplanować rok/wakacje i jakoś to pogodzić ze szczepieniami/wizami/dostępnym urlopem Mishy/własnymi zachciankami. jeśli za bardzo się nie zagłębiać w temat - 26 dni urlopowych - kupa czasu. taaaaak. tyle, że nie w praktyce. i znów zamiast 2 tygodni w tzw. ciepłych krajach brutalna rzeczywistość: czy starczy tych dni na Boże Narodzenie w Polandzie. czas na wypróbowaną metodę: pełen chill out. przynajmniej zostanie nam więcej miejsc do zwiedzenia na trudne do sprecyzowania 'kiedyś', prawda?
za to wiem jedno: w lecie PO PROSTU MUSI BYĆ BAAAAARDZO CIEPŁO. powód? w moich ulubionych szmateksach obkupiłam się ciuchami dla Wrednego jak na lato stulecia. to nic, że za oknem mróz - sukieneczek, koszulek I szortów ci u nas dostatek - do wyboru, do koloru. w ilości półhurtowej.
od jutra wypatruję wśród zimowych ptaszysk pierwszej jaskółki. postanowione.