на даче

i tak mieliśmy szczęście, bo deszcz spadł wczoraj tuż przed naszym wyjazdem o 16.tej. ale za to jaki - zaciągnęło się po horyzont i na długo. mgły jak dym spowijały wszystko. jakoś tak bajkowo - jesiennie się zrobiło. i co ważne - głowa mnie nie bolała!!!! hurrra!!!!!!!!!!
teraz też pogoda się zmienia- rano było cudownie słonecznie - jak kiedyś w starym domku w Suchej, tym drewnianym. taka zapowiedź pięknego dnia. ale teraz przez rolety widzę, że tak to nie będzie. a co tam!!!
w piątek wracałam sobie z kursów...eee...nauk i doszłam po raz n-ty do wniosku, że życie jest piękne. i warto szepnąć 'Boże, dziękuję!!'. za ciepły, pachnący Krakowem wieczór. za Mishę, choć teraz tak daleko. za to, że chodzę o własnych siłach, że umiem się śmiać i cieszyć i że mam z czego :)) i do czego. i za Fasolkę :)
i kurcze blade - muszę się zabrać za ruski, bo wiedza mi wyparowuje z głowy w tempie TGV, a to wcale dobre nie jest. praca u podstaw? o nie!!! znowu????!!!!!!!!????

po emerycku

wstaję rano i budzi mnie gruchot zrywanego pod oknami chodnika. dość porządny gruchot, jak mam być szczera. i wcale nie uspokaja się z czasem, bo kiedy prasuję koło 12'tej, nie słyszę nawet radia za plecami. hmmm. ale o 10'tej cisza- czas na herbatkę i kanapkę, bo pety palą cały czas.
pogoda dziwna - w słońcu upał, a w cieniu człowiek tęskni do rękawiczek. i tak od tygodnia. można zgłupieć przy ubieraniu. rozbierać się z kurtki w południe, czy do tego południa zamarznąć? ale dylematy, co? :)
i te wszystkie witaminy (zestaw, magnez(s), jod, sód) - czuję się jak w domu spokojnej starości, a może nawet gorzej, bo moja Babcia zażywa mniej leków niż ja. hmmm - daje do myślenia. a - plus torba ziółek przeciwko migrenie. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!
ale za to paszport wymienię bez problemów :) - że zacytuję Marcinkiewicza - 'Yes! yes! yes!!!'

w tempie

wczorajszy post, jak pewnie nie trudno zauważyć, jest urwany. nie było mi dane go zakończyć - burza okazała się być zbyt blisko.
to przypomina mi jak kiedyś burza zastała nas z mamą na Cmentarzu Rakowickim bez parasola itd. gromy walą, potoki deszczu z nieba, a tu nagle moja mama się zatrzymuje na środku alejki i zasłania oczy. pytam zdumiona: 'Mamo, co Ty robisz?". i słyszę 'Boję się!'. urocze, prawda? :) wczoraj też się bała, ale w domu. dobrze, że nie mamy wysokiego stołu, bo by tam pewnie weszła - błyskawice były rzeczywiście niesamowite.
a dziś już chłodniej i jakby bardziej zielono. a ja mam spotkanie z fotografem - w końcu ślub trza uwiecznić, nie?
później:
Fotograf - swój człowiek. będzie dobrze :) jedno z głowy.
gorzej, że zadzwonili do mnie z USC i okazało się , że muszę przynieść im poprawione tłumaczenie. grrrrrrrr - błąd w nazwisku Mishy w ostatniej linijce. taaaaaaaaaak. znaczy, że znowu będzie opóźnienie w rejestracji małżeństwa. no bomba po prostu. oddychaj głęboko!!!!!!
teraz tylko muszę się zająć zaproszeniami, bo coś mi czas przez palce ucieka, a ślub przecież w wakacje. trzeba uprzedzić ze dwa miesiące wcześniej- ludzie planują urlopy.
eh, idę - dość mam tego całego zamieszania.

dane z frontu

dziś dla odmiany 'wizytowałam' ZUS, bo składka z maj się kłania. wrażenia- bezcenne. panie znudzone, popijając soczek niechętnie obsługują natrętów (patrz - petentów). na polu upał - niby wieje, ale jakoś tak smętnie. i proszę - właśnie grzmi i błyska się. a nawet mnie zlało w drodze powrotnej po moim turne' .

look into my eyes - You 'll see

'sezon dmuchania' :)
moi mężczyźni :)
My
w Suchej Beskidzkiej - 'droga kręta jest...'

osiem dni minęło. osiem zakręconych i totalnie zabieganych dni z Mishą w Krk. plan wykonany - teraz czas na kolejne wyzwania.
dziś rano (czy piąta rano to rano czy noc pozostawiam do dyskusji) nie mogłam powstrzymać łez, choć wiem, że przydadzą się na później. kiedy nie będzie już sił, a czas będzie płynął zbyt wolno. prognoza optymistyczna- miesiąc rozłąki. pesymistyczna - przyjedzie dzień przed ślubem. realistyczna? hmmmm - nie planuję już życia. na dwa kraje po prostu się nie da. szczęściu trzeba pomóc powiecie- jasne. ale nie nachalnie - step by step. day by day.
kurcze - mam syndrom 'kap kap, płyną łzy..' - a miałam być silna. będę, tylko trochę później. a na razie-' życie w rozkroku'. ni tu ni tam, choć i tu i tam. coś pomieszałam? :)