tea time

było o Mashy, teraz będzie o Rashy:)
dziś wreszcie dotarliśmy dalej, niż do najbliższego placu zabaw, czyli w tym wypadku do miejsca zwanego Sad Ermitazh.
mnie jakoś niespecjalnie przypadł do gustu - może dlatego, że nie jestem fanką obserwowania sesji ślubnych w tzw. 'russia style', czyli im więcej na sobie, tym lepiej. a tak wracając do tematu - pogoda niby dopisała, ale wiatr stale przypomina nam gdzie jesteśmy, czyli zimy cd, tak więc udaliśmy się na rozgrzewającą zieloną herbatę do tamtejszej uzbeckiej restauracji. wszystko fajnie, ale wolę wiedzieć o co chodzi w menu, więc mimo głodu poprzestałam na napojach bezalkoholowych. mimo wszystko polecam, bo czas spędziliśmy miło.

aktualizacja: czas na kolejną część misji 'zęby'. Wiewiór znów ma znajome objawy....

ру: сегодня мы наконец-то покинули нашу ближайшую детскую площадку и попали в Сад Эрмитаж. мне он не совсем понравился, но я просто не фанат свадеб в русском стиле. зато чай в местном Узбекском ресторане мне показался очень вкусным. жаль только, что я не поняла половину содержания меню.
к сожалению у Вевюра опять знакомые симптомы - зубы меня преследуют!

you can't hurry love!!!!

bliski zamiennik misia - świnka :)
mama i ja
mój kościół
wielbicielka jabłek :)
zaraz wejdę!!

tak się wzruszyłam ślubem Williama i Kate, że starciłam dar mowy ;) - dziś obrazy.
ру: я так расчувствовалась во время свадьбы принца Вилиама, что я потеряла дар речи :Р - сегодня картинки.

mmm mmm mmm mmm

co delikatniejszych proszę o pominięcie tego posta, bo wkraczamy na grząski grunt.
ostatnio na tapecie jest nocnik. to jakaś masakra... po początkowej serii sukcesów dopadł nas kryzys i mam ochotę rzucić (!!!???!!! cóż za wyczucie!!) tym wszystkim w cholerę. jeszcze trochę i będzie mi się to śniło po nocach. ach, ach, te uroki macierzyństwa!
A żeby się nieco oderwać od tematu: chodzę z Wiewiórem dwa razy na spacer w celach towarzysko - rekreacyjnych. Wredny lata jak kot z pęcherzem to tu, to tam, a ja mam przynajmniej do kogo gębę otworzyć - każda z mam marzy o tym, żeby się wygadać. bez względu na granice i przynależność rasową, problemy i radości wszędzie takie same: je/nie je, śpi/nie śpi, kaprysi/dokazuje/nie słucha, JUŻ mówi/JESZCZE NIE mówi itp, itd.
a tymczasem za oknem - czyżby miał spaść deszcz? why?!!!
ps - od dziś także wersja ru.

рус.: главной темой в последнее время стал горшок. в начале все было просто замечательно, но сейчас ничего у нас не получается. еле сдерживаюсь, чтобы всего этого не бросить на ... Чтобы немножко отдохнуть, хожу гулять и общаюсь с другими мамашами - у всех такие же проблемы и радости.

no place in the world that can compare

kolejny ciepły dzień za nami. drugi bez Mishy, który do piątku jest na delegacji w Kazachstanie. kiedyś bym to bardziej przeżywała, ale teraz nawet nie mam czasu na tęsknienie - Wiewiór usilnie stara się dominować w naszym 'związku'. z różnym skutkiem.
to prawda - Moskwa nigdy nie śpi (już to chyba kiedyś pisałam). klaksony słychać zawsze, wszędzie i o każdej porze. jakby ludzie nie potrzebowali snu i ukojenia. znajome dźwigi (te, co za oknem) pracują od 8 do zapadnięcia zmierzchu, czyli do jakiejś ... 22 - 22.30. jeśli masz pieniądze załatwisz wszystko - dosłownie wszystko - bez przerw i zastojów. chociaż hmmm..., to wcale nie jest takie złe. wierzcie, albo nie, ale mój mąż ma talent. naprawdę. zawsze coś ... sknoci. a to zapomni paszportu ('to i tak mało - ja tak dużo latam' :>>>), a to komórki (przyleciał na nasz ślub bez niej, bo po co?) itd. ale w Wielkanoc przeszedł sam siebie. ostatnio psuł nam się zamek w drzwiach, ledwo ledwo udało mu się otworzyć z zewnątrz i co zrobił, jak wszedł? tak - zamknął drzwi oczywiście na TEN zamek!!! nie muszę chyba dodawać jak bardzo byłam wściekła, kiedy wróciłam ledwie żywa z kościoła, chciało mi się pić, jeść itd. i nie mogłam dostać się do mieszkania. grrrr! całe szczęście, że po jednym telefonie - biedniejsi co prawda o trzy stówy, ale co tam - facet szybko przyjechał i rozprawił się z zamkiem ... wytrychem. to się nazywa 'fach w ręku'. nic dodać nic ująć.

Cause I may be bad, but I'm perfectly good at it

POświęceniu jaj :)

Panowie i Panie - postanowiłam wrócić na łono bloga - kłamstwem byłoby stwierdzenie, że nie cieszy mnie pisanie. no dobra - nie będę/chcę kręcić - wena wreszcie znów mnie nawiedziła.

u nas można by rzec po Świętach. mało tego - niektórzy nawet w ferworze walki nie zauważyli, że takowe w ogóle były, mimo, że w tym roku katolicka Wielkanoc i prawosławna Pascha przypadły w ten sam dzień. pobliskie budowy pracują pełną parą, ludzie biegają, biznes się kręci. nareszcie też Bóg sobie o nas przypomniał i temperatura opuściła rejony zera na rzecz przyjemnych 15 na plusie. no i mamy SŁOŃCE!!! ha! gdyby jeszcze tylko Wredny na chwilę dał mi się nim nacieszyć - a tak... spacerujemy dwa razy dziennie, żeby zechciała zasnąć jak człowiek, a nie wiercić się, jak fretka czy coś w ten deseń.
ooo, Wiewiór chyba zamęczył Tatusia, bo z pokoju obok dochodzą podejrzane odgłosy :)