back to black

tygodniowy czas mojej twórczej impotencji zbiegł się z chorobą Wiewióra. biedaczysko złapało jakiegoś wirusa i czynnie ćwiczy mnie w cnocie cierpliwości. wszyscy pocieszają mnie, że to i tak sukces, bo w sumie pierwszy raz mała jest chora, a ma prawie 15 m-cy. wiem.... i wiem też, że nie sposób ustrzec dziecko przed wszystkim. tak więc pozostaje mi tylko słuchać rad lekarza i wytrwale znosić fochy biednego małego Stworzonka.
równolegle dopadła mnie też faza na sprzątanie, której ofiarą padły moje ciuchy - skąd to WSZYSTKO się u mnie wzięło?!!!? całe szczęście, że z pomocą przyszedł mi Krejzol i zaopiekuje się tym całym dobrem doczesnym.
eh - wracam na ziemię - czas obetrzeć nos Wrednemu.

[sex] on the beach

po wczorajszej eksplozji słońca (przynajmniej w krk) dziś znów powrót listopada. z nieba siąpi,pod nogami dogorywające resztki śniegu, kałuże i ... plaża!
tak - ja też byłam w szoku. Planty, gołębie, studenci i ... tony piachu na alejkach. naoczny dowód walki naszego miasta z zimą. super - jestem za. ale... yyyy... gdzie ta zima? ja wiem - pewnie radni & służby miejskie chcieli krakowianom dać trochę lata w środku stycznia - jakże chwalebnie! szkoda tylko, że chodzić/jeździć się po tym nie da. efekt wzmacniają jeszcze leżące wszędzie malowniczo psie koopy zmuszające mnie i wózek do czegoś w stylu slalomu -giganta.


i znów nasuwa się kultowe już 'prawie', które robi wielką różnicę.

opowieść o tym, jak Wiewiór dom w perzynę obracał

Wiewiór, gdyby oczywiście mógł, łaziłby i po suficie. a że nie może - co oczywiste, bo latać dzięki Bogu nie umie - demoluje inne dostępne powierzchnie. na tym etapie rozwoju jest jak hybryda szarańczy z mrówkami faraonkami (jak już pisałam ...chyba): wszędzie jej pełno, a nadążyć za nią trudno. bo komu dorosłemu by przyszło do głowy chować się pod fotelem (jakieś 15 cm przestrzeni wolnej), używać jako stołeczka odwróconego garnka (nie dbając o jego zawartość), lub dla przyjemności wyjąć z umywalki sznur wylewający właśnie wodę z pralki? eh... przykłady mnożą się w mojej głowie jak króliki i każdy - po czasie oczywiście - wywołuje uśmiech na twarzy. najgorzej, że karcąc rogatą duszę muszę zachować powagę - uśmiech i zakaz = sprzeczny przekaz.
dobra - koniec kazania na dziś. jutro przecież muszę skoordynować wyjście do kościoła, gotowanie dla Wrednego i wizytę u Zoozi.
amen.

APEL

dziś krótko, ale na temat.
KOCHANI WŁAŚCICIELE PSÓW - SPRZĄTAJCIE PO SWOICH PUPILACH. ZRÓBCIE TO DLA DOBRA WSPÓLNEGO I MOICH BUTÓW.

Z GÓRY DZIĘKUJĘ!

M.

NEW'anse

nadal porażona (w pozytywnym znaczeniu tego słowa) popularnością tego bloga, jestem winna Szanownym CzytelniKOM/CZKOM (niepotrzebne skreślić)kilka słów wyjaśnienia.
tak właściwie i pierwotnie blog został stworzony dla znajomych w celach informacyjnych. po co pisać kilkadziesiąt różnych maili o tym samym? kto chce - poczyta. kto nie - też super. od marca do czerwca 2008 i koniec. zdjęcia, wrażenia - przygoda. bez ślubów, dzieci, dylematów 'gdzie dom mój?'itd.
i tu pojawiła się miłość. nieplanowana, nie od pierwszego wejrzenia, ale jedyna i prawdziwa, która z 'Moskwa - nigdy więcej!' zrobiła 'kiedy do Moskwy?'. a potem nieco nieoczekiwanie z Dwojga zrobiło się Troje... trochę za wcześnie, bo tyle jeszcze planów, miejsc do zobaczenia no i te koszmarne wizy. pierwsze dni z Wiewiórem nie miały dla mnie nic wspólnego z -jak to ujęła Bridget Jones- 'małą różową istotką do kochania'. taaaaaaaaaaaaa. brak snu, płacz dziecka, chroniczne zmęczenie, ale przede wszystkim mój bunt i depresja. wszystko tak nowe i inne, a czasem straszne - to żywa istota, a ja nic o dzieciach nie wiedziałam. brrrrrrr!
teraz wiem i czuję, że najgorsze za mną. i mogę z dumą powiedzieć, że dojrzałam do macierzyństwa. bo ono wcale nie zaprzecza byciu przede wszystkim kobietą. dla siebie również - nie tylko mamą, ale też żoną, koleżanką itd.
tak więc tematyka bloga całkowicie się zmieniła i pewnie nie wszystkim się to podoba. ale jakkolwiek banalnie by to nie zabrzmiało czas zmienia nas i to, co dzieje się obok.
co będzie dalej - nie wiem, ale pocieszające jest to, że nikt nie wie. a więc czego się bać? :)