[lol]

nigdy nie wątpiłam, że nowa fryzura dodaje kobiecie pewności siebie. tym razem jednak efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania.
ale do puenty. mam grzywkę. tak. ja. po raz pierwszy od... hmmmmmm... dawien dawna - ostatnim razem widnieje na zdjęciach, gdy mam jeszcze braki w uzębieniu mlecznym. a tu proszę: patrzę w lustro i widzę kogoś obcego. nie zrozumcie mnie źle - grzywa jest fantastic, ale... TO NIE JA!!!!!!!!!! najbardziej jednak rozśmieszyło mnie, że pan w recepcji u fryzjera raczył mnie nie zauważać gdy wchodziłam, a gdy grzywka i ja płaciłyśmy ...podrywał mnie! jeszcze w lekkim szoku wsiadam do taryfy, a tu taksówkarz lat 28 może, patrząc na mnie łakomym (tak!) wzrokiem wali prosto z mostu: 'a gdzie panienka (!!!???!!) była na Sylwestra?'. odczepił się dopiero po wzmiance o dziecku - mąż nie zrobił na nim wrażenia.
ja się tu broń Boshe nie popisuję, nie przechwalam itd. tylko tak zwyczajnie, po ludzku mnie olśniło: mała zmiana, a cieszy. do pierwszego mycia, ale jednak.

first

postanowioną poprawę należy zacząć od 'natychmiast/zaraz', bo inaczej nie zadziała i będzie odkładana na kolejne 'jutra'.

tak więc jestem - 01.01. 2011 - z nowym postem.

styczeń, jak co roku, jakoś tak samoistnie zmusza do refleksji i wszelkiej maści bilansów. czas na mój.
- na własnej piersi wyhodowałam jęcząc i narzekając 14 miesięcznego Wrednego Wiewióra, który biega, jest gorszy od faraonek - wszędzie wlezie, ale nie zamieniłabym go na nic i kocham nad życie;
- byłam po ponad roku przerwy in Russia. całymi dniami sama z dzieckiem. i żyję! szacun dla mnie ;);
- dojechałam na jedno wesele z planowanych 5-ciu;
- chorowałam raptem 1 (jeden!) dzień z 365;
- myślę, co dalej....

dziś widzę tylko plusy. i niech tak pozostanie.

HAPPY NEW YEAR/ С наступающим!

jako że Święta minęły zbyt szybko i nie zdążyłam wszystkiego ogarnąć, a bloga zaniedbałam - chciałabym życzyć wszystkim Czytelnikom w 2011 Roku pogody ducha, zdrowia oraz tego, byście zawsze znajdowali się w dobrym miejscu o właściwym czasie.

postanowienia noworoczne?
hm...............................................

nie zaniedbywać. niczego. w szeroko pojętym znaczeniu tej kwestii.

gdzieś między Berlinem, a Moskwą

dobiega końca kolejny już etap 'Moskwa'. tym razem sama nie wiem, kiedy i jak mijały mi dni - niby wszystkie takie same, ale jednak jeden do drugiego niepodobny. nawet nie miałam czasu zatęsknić, ponarzekać na samotność - Wiewiór nie dał mi się nudzić. krótkie chwile jej dziennego snu poświęcałam najpierw na ćwiczenia i roboty sprzątaniowo-kuchenne, ale potem w moje ręce wpadł "Wiedźmin' Sapkowskiego. o ironio - po rosyjsku. od razu mówię - tłumaczenie jest kiepskie, ale wciągające. tak więc zdradziłam bloga i nieco zaniedbałam (o zgrozo!) obowiązki domowe z Wiedźminem.
jutro ostatni dzień, czas zbierać graty i dopinać walizkę. i niczego nie zapomnieć.
chciałabym powiedzieć, że ten wyjazd pozytywnie odmienił mój obraz Moskwy.... hmmmm. tak - jest inaczej - to prawda. ale może dlatego, że nie mam czasu na łażenie, przyglądanie się, słuchanie. zawsze na spacer i do domu. czasem - rzadko - do sklepu (głównie po ukochane paluszki Tlimaka). moja 'mała Moskwa' to plac zabaw. tutaj obcokrajowcy wszelkiej maści trzymają się razem. Rosjanki, a szczególnie te z Moskwy (Moskwiczki? Moskwianki?) z nami - NIEtubylcami - nie gadają. to przykre, ale tak jest. dla nich wschód czy zachód - co za różnica - gadasz z akcentem - spadaj.
dobra - bo spali mi się kolacja. nie jestem pewna, czy jutro uda mi się pobawić w pisanie. jeśli nie - następne wydanie 'Masha in Rasha' już z PoLandu...

kokainowy królik

plan był taki: Wiewiór śpi, a ja piszę pozytywnego posta, o tym, jak to cudownie jest każdego dnia przyglądać się jak dziecko się rozwija, jest coraz bardziej 'człowiekopodobne'. niestety mały ludź nie usnął i aktywnie przeszkadza mi w wypełnieniu owego planu. teraz np. wali łapkami w świecące się na obudowie laptopa jabłko. no rewelacja.
że też nie zainteresuje się ... kokainowym króliczkiem. spokojnie - on tylko śmieje się, jakby było na haju, jest perwersyjnie różowy i przywiózł go nam Tata Mishy. choć jeśli mam być szczera los zająca dzielą wszystkie zabawki - o wiele bardziej zajmujące są łyżki, garnki, wałek i pokrywki. a już szczytem marzeń Aleksy jest kopanie w ... koszu na śmieci. oczywiście jej na to nie pozwalamy, ale aż strach się bać, co by było, gdyby... z perspektywy takiego dziecka świat jest taki pasjonujący, a niczego nie wolno. nie dotykaj, nie ruszaj, zostaw, odejdź, chodź tu natychmiast itd.
zapomniałabym o moim 'ulubionym' i powtarzanym do znudzenia' NIE BIERZ DO BUZI!!!!!'. zwariować można.