hot in here

wiem, wiem. stale narzekam - jak nie deszcz, to upał. zawsze źle. chyba jednak mam prawo się pożalić: jest po 14'tej a nie ma czym oddychać od 7 rano i pewnie jeszcze dłuuuuugo nie będzie czym. czuję się jak mysz pod soczewką skupiającą światło słoneczne. a w perspektywie ...
wyjście po oddany do naprawy wózek. cholerstwo zepsuło się po 10 dniach eksploatacji. epitetami sypałam wczoraj, dziś mam odebrać naprawiony. całe szczęście, bo miałam ochotę ich tam wczoraj roznieść na kawałki. ofiarą moich nerwów padała także butelka z mlekiem, która stopiła się przy (za)DŁUGIm podgrzewaniu -> patrz: zupełnie o niej zapomniałam. morał?

brak morału.

dziś zaczyna się Mundial. a więc zamiast morału - emocje.

pani_przesadzająca.ru

tyle się naczekałam na słońce i ciepłe dni, że dziś postanowiłam... nie opuszczać domu minimum do września. po prostu stwierdziłam, że nie bałdzo jestem jeszcze w formie do pokazywania-się. przesadzam? przecież mieszczę się we wszystko z przed Turkucia... ba! nawet kupuję mniejsze rozmiary....
NIGDY WIĘCEJ CZEKOLADY!!!!!
I SERA ŻÓŁTEGO!!!!
....................................
....................................

????????


wiecie co? chyba już powinnam zamilknąć, bo gadam bez sensu.. ja bez czekolady? NO WAY!

siedem

Ol skończył dziś siedem miesięcy! i z tej okazji wyszło słońce, prawda? i może wreszcie uda mi się ubrać ją w coś innego niż kombinezon/kurteczka + dżinsy. jest 5'ty czerwca, a ta sztuka udała mi się tylko kilka razy (do zliczenia na palcach).
chyba znów uzależniłam się od kawy - bez paru łyków nie jestem w stanie utrzymać powiek i normalnie funkcjonować. wersja 'ja' bez kawy przypomina zombie: karmiąc Turkucia z całych sił staram się nie upuścić butelki. niestety senność nie jest jednak zaraźliwa i nie przenosi się z matki na córkę. a szkoda. moje dziecko spało by jak ...jak niemowlę.

klepsydra

aż sama w to nie wierzę: post dzień po dniu. jak za starych, dobrych czasów. ale te też w sumie nie są takie znów złe.
tak - pogodzenie się ze zmianami w życiu zajęło mi ponad pół roku. to trochę tak, jak z nauką języka obcego: najpierw czarna magia, a potem wraz ze żmudną pracą codzienną coraz lepiej.
i kto by pomyślał, że zamiast w kostiumie do pracy, będę chodzić w fartuchu do karmienia (ach ta łyżeczka!). zamiast kina - obserwowanie, jak Turkuć bawi się np. pluszowym krabem. czytanie? proszę bardzo: z dzieckiem na kolanach + podarte strony z ilustracjami. mogłabym tak wyliczać w nieskończoność.
mały tajfun właśnie się obudził.... karierę pisarską odłożę na później.

(napalona) kotka na gorącym blaszanym dachu

nie, to nie o mnie. no naprawdę! ja ten etap mam na razie w fazie uśpionej (oby). po prostu zastanawiam się skąd się biorą Panie, które po jednym wieczorze z facetem zamieniają się w takie kicie. a zresztą - nevermind. cóż mnie to w sumie? no chyba, że Mrucząca pojawia się na horyzoncie mojego brata... oooo!!! wtedy lepiej mi nie wchodzić w drogę.
tak patrzę na tytuł dzisiejszego posta i wydaje mi się nieco perwersyjny, jak na Boże Ciało. ale przecież sam Proboszcz (tak, ten od Gości z dalekiego Związku Radzieckiego -> patrz ślub) powiedział, że WSZYSTKO chwali Pana. wszystko to wszystko, tak? nawet niezadowolony Turkuć, którego dopadły wyjące sąsiadki.
zaraz będzie burza. a w Domu 2 podobno 30 stopni. PLUS. Zaczynam tęsknić za wschodem. chyba.... może za nieco bliższym jednak - dziś przypomniała mi się Łotwa. fajnie było... to już 3 lata.

bo chodzi po głowie :) (nie oglądajcie, posłuchajcie za zamkniętymi oczami ;)