teoria spiskowa

Już wszystko wiem. zmowa istnieje! ha!! zmowa lekarzy: nie ma ulewających dzieci. są tylko przekarmiające matki. naprawdę. a to, że istnieje specjalne gęstsze mleko dla takich maluchów - drobiazg. problemu nie ma. eh!!! dobrych rad i życzliwości można oczekiwać tylko od innych matek... gdy by nie rozmowy z M. i J. już dawno bym upadła na duchu i uważała, że ja to dopiero mam przechlapane i najgorzej. a tak - wymiana myśli (i doświadczeń) zawsze pomaga. i te słowa 'A próbowałaś tego.....? !!!!
Wiewiór śpi. to jakiś cud: zaczęła pięknie jeść (puk puk w niemalowane!)i nawet po ulaniu zasypia. a wieczorami zaczyna poznawać świat: karuzela się kręci, żółwik z lusterkiem stoi obok, Kubuś Puchatek od Wujka Pythona też. wszystko to takie pasjonujące, kolorowe. i koniecznie trzeba z nimi porozmawiać i kopać nóżkami ze szczęścia. a przy choince z migającymi lampkami nawet smoczek z buzi wypada: takie cuda się dzieją ;).
ps: czas na zmiany. postanowiłam nieco zmienić wygląd bloga, przecież nieco się zmienił tematycznie. i już nie jest o Mani w Moskwie, ale o Wiewiórze głównie. do Rosji wracamy w kwietniu (tzn.takie są plany), a teraz żyjemy chwilą.

skrzypy i inne tworzonka

moje maleństwo znów przespało całą noc. wierciło się nieco, ale zawsze to kosmiczny plus - bez nocnego karmienia. było nam to obu potrzebne po ciężkim dniu wczorajszym. Skrzypaczka (czasem wydaje odgłosy skrzypiącej szafy- naprawdę!!!) przepłakała całe popołudnie skarżąc się na ból brzuszka. jak to dobrze, że nie pamięta się tego najwcześniejszego okresu życia.
taki zanoszący się płaczem maluch to 'Tworzonko' - jest tak biedny, że nawet nie ma 's' w nazwie. i nie zawsze wiadomo, jak pomóc. wg pediatry to po prostu musi samo przejść. jak nie po 3'ech (sic!), to po 6'ciu m-cach. my już prawie w połowie tej drogi jesteśmy.
a w realu? Justyna i jej chłopaq otwarli Hostel we Lwowie. to ich strona, jeśli macie ochotę na wypad za wschodnią granicę.
www.cshostel.com (mail: cshostel@gmail.com ). nie działa mi opcja dodawania adresów www, ale polecam spróbować.
może ja też się skuszę? jestem na 'tak'. ciekawe, co na to powie Turkuć. hmmmmmmmmmmmm.......

róża z kolcami

sławetne 3 miesiące, po których ma być o niebo lepiej (żeby nie powiedzieć 'z górki') miną niedługo. a u nas jakby zastój (żeby nie powiedzieć krok wstecz). każde karmienie wywołuje we mnie niecenzuralne myśli. od paru dni to nieustanna walka, kto kogo. ręce z majtkami opadają. jak tak dalej pójdzie, to wyląduję w dębowej jesionce.

love kills

miłość zabija. zarówna ta małpia, jak i ta, która nie do końca rozumie i nie do końca chce zrozumieć.
czy to o mnie? tak. jestem małpą. nie mam za grosz cierpliwości i chyba jednak pomyślunku. czas pomodlić się o rozum. gorliwie i długo.
moja wina, moja wina, moja ....

a więc dolne stany wód średnich.

stany przejściowe

i znów, kiedy właśnie się przyzwyczaiłam do męża w domu...on wyjeżdża. i to o dzień wcześniej, niż planował: zima zaskoczyła. tym razem kolejarzy dla odmiany. i kto będzie mi butelki mył? i wstawał ze mną w nocy? no trudno. damy radę. dobry turkuć nie jest zły. z tym, że niekiedy zamienia się z Podjadka na Niejadka, a ja z kolei przechodzę ekspresową metamorfozę z kochającej mamusi we wredną matkę. tak tak - nerwy nie są ze stali... i pęcherz z gumy. po prostu też mam swoje (nawet najbanalniejsze i przyziemne) potrzeby.
oczy mi się same zamykają, a tu jeszcze ze dwa karmienia (przy dobrych wiatrach) przed nami. już nie wiem, co robić najpierw: spać, jeść, odciągać pokarm, czy się ogarnąć w szeroko rozumianym pojęciu.
cóż nam pozostaje: coco jumbo i do przodu.