MOSCOW CITY, RUSSIA

niedziela, 10 maja 2009

look into my eyes - You 'll see

'sezon dmuchania' :)
moi mężczyźni :)
My
w Suchej Beskidzkiej - 'droga kręta jest...'

osiem dni minęło. osiem zakręconych i totalnie zabieganych dni z Mishą w Krk. plan wykonany - teraz czas na kolejne wyzwania.
dziś rano (czy piąta rano to rano czy noc pozostawiam do dyskusji) nie mogłam powstrzymać łez, choć wiem, że przydadzą się na później. kiedy nie będzie już sił, a czas będzie płynął zbyt wolno. prognoza optymistyczna- miesiąc rozłąki. pesymistyczna - przyjedzie dzień przed ślubem. realistyczna? hmmmm - nie planuję już życia. na dwa kraje po prostu się nie da. szczęściu trzeba pomóc powiecie- jasne. ale nie nachalnie - step by step. day by day.
kurcze - mam syndrom 'kap kap, płyną łzy..' - a miałam być silna. będę, tylko trochę później. a na razie-' życie w rozkroku'. ni tu ni tam, choć i tu i tam. coś pomieszałam? :)

piątek, 8 maja 2009

le scandale

wciąż w biegu. urzędy, tłumaczenia, kancelaria, nauki przedmałżeńskie, krawcowa. wieczorem padam na dziób i zasypiam snem sprawiedliwego. jutro Sucha, w niedzielę Misha wyjeżdża. o szóstej rano - brrr!!!!
może wtedy tempo nieco opadnie.
wczoraj był dzień spotkań i awarii różnego typu - albo na kogoś wpadaliśmy w mieście, albo w sklepach wysiadał prąd. w kawiarni nawet lało się z sufitu. karma?
co właśnie przypomniało mi, że od południa nic nie jadłam. grrrr!!!
sic!!! koperty!!!! a miało być tak pięknie - zaproszenia mailem, nowocześnie. nie wyszło - 30 zaproszeń to jak nic trzeba wydrukować. a połowę - ponad -wysłać. to się nazywa 'kontakt z rzeczywistością' ... brutalny.
wspomniałam o naukach przedmałżeńskich. ostatnio było nawet zabawnie - jako jedyna przyszłam sama. do tego z obrączką na palcu. i twardo udawałam, że to normalne - rozsiadłam się i ignorowałam ciekawskie spojrzenia. a co? :) pewnie pomyśleli - ale desperatka. coś jak ... no dobra- miałam nie być złośliwa.

środa, 6 maja 2009

krok kolejny pierwszy

papiery w kancelarii parafialnej złożone. znaczy - można planować, zapraszać i odetchnąć z ulgą. bo jakoś tak dziwnie po tym 'cywilu' ;).
dziś odbieramy tłumaczenie aktu ślubu i lecimy z tym do USC. może zdążymy i pani nas przyjmie? Misha się denerwuje. ale to ja zmieniam nazwisko!!!!!! :> i wszystkie papiery, co za tym idzie. a tam - raz się żyje, nie?
hmmm - znowu mam ten stan- tyle chcę napisać i ... zero weny. umysłowa impotencja?

poniedziałek, 4 maja 2009

on'a and on



nie ma lepszego uczucia na świecie, niż obudzić się bez migreny. wczorajszy wieczór muszę zaliczyć niestety do nieudanych, a raczej 'zbolałych' :>.
a wszystko po spacerku na Salwator i Kopiec Kościuszki. piękne widoki, wejście za darmo... brak barierek zabezpieczających i ... panienki na szpilkach dzielnie maszerujące pod górę po kostce brukowej. paniom gratulujemy odwagi :) i wyobraźni :)
a dziś - spisywanie protokołu w kościele.

sobota, 2 maja 2009

pochwała rozumu

mój ukochany Krk

mam nowych czytelników. nieoczekiwanych, ale to cieszy mnie jako autora, że moje teksty są komentowane (negatywnie również) i wywołują emocje.
nie jestem i nigdy nie będę fanką Josepha Conrada. a raczej jego 'Lorda Jima'. ale zgadzam się z jego słowami - słowa ludzkie są jak noże. raz rzucone w przestrzeń, mogą ranić nawet dużo później (to nie cytat, ale mam nadzieję, że uchwyciłam sens :) ). nie mam zamiaru tłumaczyć się ze słów wyrwanych z kontekstu (pachnie mi to manipulacją) , choć przyznaję - bez bicia- że przegięłam. i nie jestem z tego dumna. i nie usprawiedliwia mnie strach o bliską osobę - wiem. powinnam była pomyśleć. nie- nie zamierzam się dłużej biczować - przeprosiłam. więcej nie będę. ani przepraszać, ani pisać. choć rykoszetem oberwało mi się boleśnie- pisanie już tak nie cieszy. mam w perspektywie 'czesanie' moich myśli. купюры цензора.
a jednak się uśmiecham - wyszło słońce (tak -wiem, niektórych drażni, że tak dużo piszę o pogodzie) i Misha nie pomyśli sobie, że w Krk to zawsze leje :). liczę minuty i rzeczy, które musimy zrobić. za dużo mi tego wychodzi- aj!
zaczęłam wczoraj nauki przedmałżeńskie u oo Dominikanów. uf - dobrze wiedzieć, że są księża, którzy zdają sobie sprawę z obaw młodych ludzi. i mają poczucie humoru. i czasu - nie nudzą. szkoda tylko, że nauki są w tzw. krużgankach i zimno tam jak cholera ;>. ale za to jak pięknie!!!