Cheers to the freakin’ weekend!!

po wczorajszej wizycie w aptece dochodzę do wniosku, że chyba nie ogarniam. przypomina mi to nieco syndrom pluskwy milenijnej, tyle, że wtedy ludzie wykupywali ze sklepów świece, kaszę i papier toaletowy, a teraz rzucili się po/na lekarstwa.
każde kolejne wydanie wiadomości - nie ważne, w radio, czy TV - jest stracone, jeśli nie trąbi się w nim o liście lekarstw i paskach insulinowych. ja wiem, że są chorzy, dla których pewne preparaty to kwestia życia lub śmierci, ale obecna panika zdaje się być sztucznie podsycana. ciekawe od czego ma odwrócić uwagę. a może ktoś ma na zbyciu parę partii leków? hmmm. a może się najzwyczajniej w świecie mylę.

czego sobie i Wam życzę w Nowym Roku.
m.

'Cause a bottle of vodka is still lodged in my head

no to po Świętach.
cały rok oczekiwania, jakiś miesiąc przygotowań, tydzień nerwówki, trzy dni za stołem i tyle. tak jakoś bez entuzjazmu podchodzę do nadchodzącego Sylwestra, bo do tej pory nieomal odbija mi się śledziami, a na sernik nie mogę patrzeć inaczej, niż z mordem w oczach. i tak do następnego razu. yeah!
Wiewiór jak przystało na prawdziwego Artystę, przez duże 'A', sam (no, prawie sam) ubrał choinkę i codziennie się nią przez jakiś czas zachwyca. okręca, poprawia i wciąż nie ogarnia motywu z gasnącymi i zapalającymi się lampkami. dyskoteka gra. im szybciej, tym lepiej. coś mi się jednak widzi, że sprytny Wredny ma jeszcze inny, nieco bardziej przyziemny cel w tym pielgrzymowaniu do drzewka: pierniczki. na razie jeszcze nie widać na nich śladów wiewiórczych zębisk, ale jak mniemam stan niemej adoracji nie będzie trwał wiecznie. biedna choinka! nawet nie wie, co ją czeka!!

I won't ask for much this Christmas I won't even wish for snow

w tym roku postanowiłam spędzić Święta po boshemu, czyli bez MacBuki. i mam zamiar przy tym postanowieniu wytrwać. mały odwyk jeszcze nikomu nie zaszkodził.
już dziś składam Wszystkim Czytelnikom życzenia zdrowych i pełnych miłości Świąt Bożego Narodzenia. nawet jeśli nie ma śniegu :)
M.
ps - za życzenia z góry dziękuję staropolskim TO SAMO :)

Ring my bell

bardzo miło jest być docenionym za to, co się robi, a już szczególnie, gdy najzwyczajniej na świcie lubi się to robić. ba - uwielbia. a ja pisać uwielbiam - nic nowego.
ale do rzeczy. sama z siebie nie miałabym chyba na tyle odwagi, by spróbować, ale zostałam 'zastraszona', że jeśli się sama nie zgłoszę, zostanę zgłoszona. takim prośbom się nie odmawia.
tak więc taaaa daaaam: biorę udział w konkursie BLOG ROKU w kategorii Ja i moje życie. w zakładce Zasady na górze strony można znaleźć szczegóły.
cytując stronę organizatorów: 'W dniu 12.01.2012 o godzinie 12:00 zakończy się etap zgłaszania blogów. Natomiast o godzinie 15:00 rozpocznie się etap głosowania.'

sam start jest dla mnie wyzwaniem i nawet jeśli na tym tylko się zakończy moja przygoda z tematem, będę zadowolona. bo chyba jednak nie chciałabym błagać o pomoc, tym bardziej, że głosowanie odbywa się droga SMS'ową...
cóż - pozostaje mi tylko jedno: POLECIĆ SIĘ WASZEJ PAMIĘCI :)))

Strange I've seen that face before

i znów mam grzywkę!!! jakkolwiek by to nie zabrzmiało - to najlepsza decyzja w moim życiu. serio. to nic, że znów będę się z nią męczyć przy prostowaniu, ważne, że znowu jest ze mną. już od jakiegoś miesiąca z hakiem miałam ochotę omijać lustra i wystawy szerokim łukiem. a teraz to tylko czapka na łeb i cyk - gotowe. lubię takie zmiany. kontrolowane. ręcznie. z niewielką pomocą prostownicy.
ja tu gadu gadu, a Święta tuż tuż. nie wiem, jak u innych, ale u nas jak zwykle nieco na wariackich papierach i na ostatnią chwilę. tradycji jednak musi się stać zadość i ryba sobie jeszcze pływa, barszcz w burokach (sic!!), a makowca nawet w planach nie ma. o oknach nie wspominam, bo zanim zdążyłam zejść z drabiny, zaczął padać śnieg i efektu próżno szukać. a miało być tak pie-e-e-e-knie!!!

ps - na froncie nocnikowym sukces na całej linii. znaczy się Wiewiór dorósł do tematu. no to teraz czas na mnie.